Wit beyond measure is man's greatest treasure.

“Dear ____, *I’m-not-an-expressive-type-of-person-but-I’ll-try-my-best-to-compose-a-thoughtful-message-for-you-because-you-are-my-friend-and-I-love-you-very-much message* PS *insert witty statement here*”

weee. ang saya. ang effort ko umabot ng halos isang oras, kaka-compose ng message ko for you. Siyempre, hindi ko naman in-expect na maggrereply ka agad kasi siguradong maraming iba pa na bumabati sayo. Naghintay naman ako e. Kaso bakit hanggang ngayon naghihintay pa rin ako?

Hindi naman ‘yung load o ‘yung oras ko ang pinag-uusapan dito. Alam mo kasi ‘yung effort? Sobrang effort ang binigay ko para mapa-feel ko sa’yo na na-appreciate kita at naalala kita. Anong nangyari? Sana man lang nagreply ka kahit <K.> man lang.

Sabi ng kaibigan ko, baka busy ka lang. I considered that.

Kanina, nagcheck ako ng FB. Tinignan ko ang profile mo. voila. HUHUHUHU. may posts ka nung day na ‘yun at nung day after at nung marami pang mga araw. HINDI KA PALA GANUN KA-BUSY. Sana naman nagpost ka sa wall ko, di ba?

Grabe lang. Nakakatampo. Alam mo yun? Nahihirapan kasi si Yza na mag-express ng sarili niya. Nagpakita ka man lang sana ng kahit kaunting appreciation. Uso pa rin naman kasi ang simpleng <Thank You>.

KBYE. BUSY NA AKO.

I like you very much. Thank you for inspiring me. :)

Sleep! Finally! :D

I am just so happy. Thank you, Lord God, for this wonderful day! Thank you for everything. :)